মনৰ ভাৱ হেৰাই জীৱন পথত


বিসংগতিৰ জোঁট-পোঁটত 
ভাৰসাম্য হেৰুয়াই
পৰ্বতৰ পৰা ওফন্দি বাগৰি 
বৈ আহে জলধাৰা

গতিপথ এৰি  সিঁচৰিত হৈ 
সৃষ্টি কৰে সহস্ৰ নিজৰা

নিজ অস্তিত্ব হেৰুয়াই
মিলি যায় নদীৰ
বিশালতাৰ লগত

মনত মাজত তেনেদৰে
জোঁট-পোঁট লগা
আবেগৰ অনুভূতিবোৰে
প্ৰতিধ্বনিৰ সৃষ্টি কৰে

মনৰ ভাৱবোৰো সময়ৰ গতিত
নিজ অস্তিত্বৰ হেৰুয়াই
মিলি যায়
জীৱনৰ অন্তহীন পথত

পাহৰণিৰ গৰ্ভত লুপ্ত হয়
জীৱনৰ ঘাত প্ৰতিঘাতৰ স্মৃতি